مناسك الحج و كتاب الهدايا و السنّة فيها ، كتاب الحمّام و آدابه و در تفسير غريب الحديث مسندهايى چون مسند ابو بكر و عمر و عثمان و على و زبير و طلحه و سعد بن ابى وقّاص و عبد الرحمن بن عوف و عباس و شيبة بن عثمان و عبد الله بن جعفر و مسور بن مخرمه و مطّلب بن ربيعه و سائب و خالد بن وليد و ابو عبيده جرّاح و آنچه از معاويه روايت شده و آنچه از عاصم بن عمرو و صفوان بن اميّة و جبلة بن هبيرة و عمرو بن العاص و عمران بن الحصين و حكيم بن حزام و عبد الله بن زمعة و عبد الرحمن بن سمرة و عبد الله بن عمرو و عبد الله بن عمر ياد كرده است . 7 - ابراهيم بن اسحاق اديب [ 1 ] مشهور به ابو اسحاق ضرير ( نابينا ) ، لغت‌شناسى دانا و حاذق بود . در بصره و اهواز و بغداد سماع حديث كرد و اين بعد از سال 340 هجرى بود . شعر نيكو مىسرود . چندى به سياحت پرداخت . سپس در نيشابور اقامت گزيد و تا سال 378 ، كه جهان را وداع گفت ، در آن جا بود و از كسانى بود كه فقه و كلام آموخت . همهء اينها سخن حاكم است كه او را ديده و از او روايت كرده . 8 - ابراهيم بن اسماعيل بن احمد بن عبد الله [ 2 ] وى از طرابلس بود ، معروف به ابن الاجدابى و اجدابية ، از نواحى افريقيه ، است . اديب و حافظ و لغت‌شناس بود و صاحب تصانيف . از تأليفات مشهور اوست : كتاب كفاية المتحفّظ ، كه كتابى كم حجم و مفيد است ، و نيز كتاب الانواء . 9 - ابراهيم بن سرىّ بن سهل ( زجّاج ) [ 3 ] كنيه‌اش ابو اسحاق بود و از علماى نحو . خطيب بغدادى گويد : اهل دين و فضل بود با

--> [ 1 ] بغية الوعاة ص 178 ، الوافى 5 : 324 ، و نكت الهميان : 87 به نقل از ياقوت و البلغه : 6 و اين ترجمه در المختصر نيامده است . [ 2 ] إنباه الرواة 1 : 158 ، بغية الوعاة 1 : 408 ولى در المختصر نيامده است . [ 3 ] الفهرست : 66 ، اخبار النحويين البصريين 108 ، مراتب النحويين 139 ، طبقات الزبيدى : 111 - 112 ، وفيات الأعيان 1 : 49 ، إنباه الرواة 1 : 159 ، تاريخ بغداد 6 : 89 ، نور القبس : 343 ، نزهة الالبّاء : 167 ، المنتظم 6 : 176 ، تاريخ ابى المحاسن : 38 ، عبر الذهبى 2 : 148 ، سير الذهبى 14 : 360 ، الوافى 5 : 347 ، الشذرات 2 : 259 ، روضات الجنّات 1 : 158 ، المقفّى 1 : 155 .